فرياد مظلوميت
زندگى بانوى بزرگ اسلام با آن كه در جوانى به خزان گراييد، در همان دوران كوتاه، درس هاى فراوانى براى پيروان حضرتش به جا گذاشت. يكى از اين آموزه ها كه سراسر عمر پربركت فاطمه مرضيه (سلام الله علیها) يكصدا و همسو آن را فرياد مى كرد، «اهتمام و جديت نسبت به دين» بوده است.
مظلوميت با همه بخش هاى زندگى صديقه طاهره پيوند خورد، به ويژه حوادث دوران پس از رحلت پيامبر اكرم (صلی الله علیه و آله) كه همچو تندبادى بر آن «ياس نبى» وزيد و منجر به شهادت دردناك و غم آور آن «ريحانه رسول» گرديد، اما همين مظلوميت هاى پيوسته نيز همگى يك جهت را نشان مى دهد و آن «سوى دين دارى و پايدارى به پاى دين اصيل» است.

یاس را آزردند

یاس را شکستند

در کلام نمی گنجد وسعت معنای فاطمه (س)

خورشید از او نور می گیرد و بهار از سبزینه وجودش سبز می شود

هر که هدایت یافت دستان مادری مهربان بر سرش بود

بر همه دوستدارانش تسلیت

می دونی چقد ندیدمت     یکم دیگه با من بمون

حق بده عاشقت بشم     آخه تو بزرگی آقا جون

هنوز در هوای تو شناورم

در هوای نمناک اشکها و مناجاتها تو را می خوانم

مگه از آهو کمترم

کشکولمو پر کن برم

آقا جونم از مهربانی تو جز سکوت و حیرت نصیب من نبود

کشکولم را پر کردی

و من سر به زیر

دستان من خالی از عشق       چیز دگر هم ندارم

بی پرده می گویم ای عشق    من میل رفتن ندارم

روزی که افتاده بودم

از دور بیچارگیم را دیدی

دست کودکی را گرفتی که بر خاک افتاده

دستم را گرفتی تا برخیزم و اندوهم را به دست خویش بر باد دادی

مادرم هر روز دلم برایت تنگ است

و سلامم را به دست نسیم می دهم تا برایت بیاورد

از دور نگران من و من در سرزمین غفلت دورم از تو

مادرم همه فرزندانت را دریاب

دنیا به نگاهت نیازمند است

فرزندانت چشم به راه سپیده اند و بر مرقد گم گشته ات به انتظار تا مهدی (عج) بیاید

تا صبحی دیگر

مادر همه فرزندانت را دریاب

                     مادر !      گوشه چادرت را رها نمی کنم

                                   برای مادرم که هرگز ندیدمش......